گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟  عکس رخساره ي ماهش را داد ..

گفتمش همدم شبهايم کو ؟  تاري از زلف سياهش را داد ..

وقت رفتن همه روميبوسيد ، به من از دور نگاهش را داد ..

يادگاري به همه داد و به من... انتظار سر راهش را داد....

۱۰۰۰مرتبه ۹۰۰جمله عاشقانه را ۸۰۰جای مختلف به۷۰۰زبان پیش

     ۶۰۰نظر مطرح کردم۵۰۰نفر از انها ۴۰۰جمله رابه ۳۰۰زبان

        در ۲۰۰برگ ترجمه کردم و۱۰۰برای تو در ۹۰روز روزی

          مرتبه خواندم و۷۰جمله را ۶۰بار نوشتم و۵۰روز.

          روز۴۰ مرتبه خودم تکرار کردم۳۰تای را اموختم

            و۲۰شب. شبی۱۰بار در ۹صفحه ۸ خط و

               ۷ساعت نوشتم و در ۶ روز.روزی ۵ 

                 مرتبه تو را به دیدار دعوت کردم

                  و۴ساعت خواهش و۳ساعت

                     التماس کردم و۲بار تکرار

                        تا یک بار بگویم

                            یکبار بگویم

                                     دوستت دارم

                                      چشمهایم از پشت در به انتظارت نشسته

به من آموختي معني عشق را …

به من آموختي دوست داشتن به چه معناست!

قصه عشق را برايم خواندي و كلمه دوست داشتن را برايم معنا كردي…

به من درس عشق را ياد دادي و عاشق شدن را برايم معنا كردي…

تمام سختي ها و غصه هاي عشق را در گوشم زمزمه كردي و مرا عاشق خودت كردي ...

اينك من معناي واقعي عشق را از تو ياد گرفته ام و ميخواهم آن چيزهايي كه به من آموختي را عمل كنم و با عمل كردن با آنها عاشقت بمانم…

عشق براي من خيلي بي معنا بود ، عشق برايم زودگذر و پوچ بود ، عشق برايم تنها هوس بود. اما تو با داستاني كه از خود برايم ساختي و خواندي معناي واقعي عشق را به من آموختي…

به تو افتخار ميكنم اي عشق كه به زيبايي هر چه تمام تر عشق را برايم تعريف كردي…

ريشه عشق دوست داشتن است و تو با آن معناي زيبايي كه از دوست داشتن برايم خواندي اينك با تمام وجودم معناي دوست داشتن را ميدانم و به آن عمل ميكنم…

تو با عشق ورزيدنت و ابراز دوست داشتنت نسبت به من مرا به حال و هواي ديگري بردي و مرا تسليم عشق و دوست داشتن خودت كردي و من نيز هيچ حرفي در مقابل اين دوست داشتن و عشق پاك تو نخواهم داشت و در برابر عشق پاكت سجده خواهم كرد…

اگرچه عشق براي ما انسان ها كلمه زيبا و آرام كننده اي نيست اما تو با ابراز پاك و بي ريايي كه داشتي كلمه عشق را برايم مقدس و پر از معنا و آرامش بخش كردي…

عشقی كه در نيمه شب عشق برايم به تصوير كشيدی و با ستاره های درخشان در آسمان آن شب كلمه دوستت دارم را در آسمان برايم ساختي! آهاي عاشقان ، من يافتم ! آن عشق گمشده اي كه همه به دنبال آن بوديم را من براي خودم پيدا كرده ام ، آهاي عاشقان اين عشقي كه من پيدا كرده ام نمونه آن در دنيا نيست …

آهاي عشق من ، تمام عاشقان را در سرزمين عشقت جمع ميكنم و تو نيز براي آنان درس عشق را بياموز و معناي دوست داشتن را براي آنها بگو تا آنها نيز به دنبال آن عشق واقعي خود بروند…

اي عشق بيا و كاري كنيم كه عشق پاك تمام دنيا را فرا گيرد و قحطي عشق از دنيا محو شود و همه با هم يكدل و يكرنگ و صادقانه دنياي عاشقانه اي را بر پا كنيم …

دوستت دارم

صدای آب می آید
مگر در نهر تنهایی چه می شویند ؟
لباس لحظه ها پاک است
میان آفتاب هشتم دی ماه
طنین برف
نخهای تماشا
چکه های وقت
طروات روی آجرهاست
روی استخوان روز
چه میخواهی؟
بخارفصل گردواژه های ماست
دهان گلخانه ی فکر است
سفرهایی تورا در کوچه هاشان خواب می بینند
تورا در دریاهای دور مرغانی به همه تبریک می گویند
چرا مردم نمی دانند که لادن اتفاقی نیست؟
نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آبهای شط دیروز است
چرا مردم نمی دانند که در گلهای ناممکن هوا سرد است

از خیاطی پر سیدند : زندگی یعنی چه؟

!!! گفت: دوختن پارگی های روح و دل با نخ توبه

               قسم به عشقمون
قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم
قرار نبود اين جوري شه يهو بشي همه کسم
راستي چي شد چه جوري شد اين جوري عاشقت شدم
شايد ميگم تقصير توست تا کم شه از جرم خودم
به ملاقات امدم ببين که دل سپرده داري
چگونه عمري از احساس عشق شدي فراري
نگاهم کن دلم را عاشقانه هديه کردم 
تو دريا باش من جويباره عشق و در تو جاري
من از پروانه بودن ها من از ديوانه بودن ها
من از بازي يک شعله سوزنده که اتش زده بر دامان پروانه نمي ترسم
من از هيچ بودن ها از عشق نداشتن ها
از بي کسي و خلوت انسانها مي ترسم
من از عمر رفاقت ها من از لطف صداقت ها
من از بازي نور در سينهء بي قلب بي زحمت ها نمي ترسم
من از حرف جدايي ها مرگ اشنايي ها
من از ميلاد تلخ بي وفايي ها ميترسم

اگه دستم به جدايي برسه

اونو از خاطره ها خط مي زنم

از دل تنگ تموم آدما

از شب و روز خدا خط مي زنم

اگه دستم برسه به آسمون

با ستاره ها قيامت مي كنم

نمي ذارم كسي عاشق نباشه

ماه رو بين همه قسمت مي كنم

 وقتي گاهي من و دل تنها مي شيم

حرفهاي نا گفته رو مي شه ديد

مي شه تو سكوت بين ما دوتا

خيلي از نديدنيها رو شنيد

 قصه ي جدايي ما آدما

قصه ي دوري ماست از خودمون

دوري من و تو از لحظه ي عشق

قصه ي سادگي گمشدمون

ای کاش معلم جبر بودم تا توان عشق رو می نوشتم ...

 ای کاش معلم هندسه بودم تا قضیه دوست داشتن رو ثابت میکردم ...

 ای کاش معلم ادبیات بودم تا اسمم را در اسمت صرف میکردم ...

 ای کاش معلم شیمی بودم تا اسمم را با اسمت می امیختم و از آن عنصر عشق میگرفتم ...

 و ای کاش معلم زبان بودم و فریاد میزدم I LOVE YOU.

من از خدا خواستم به من توان و نیرو دهد
و او بر سر راهم مشکلاتی قرار داد تا نیرومند شوم.
من از خدا خواستم به من عقل و خرد دهد
و او پیش پایم مسایلی گذاشت تا آنها را حل کنم.
من از خدا خواستم به من ثروت عطا کند
و او به من فکر داد تا برای رفاهم بیشتر تلاش کنم.
من از خدا خواستم به من شهامت دهد
و او خطراتی در زندگیم پدید آورد تا بر آنها غلبه کنم.
من از خدا خواستم به من عشق دهد
و او افراد زجر کشیده ای را نشانم داد تا به آنها محبت کنم.
من از خدا خواستم به من برکت دهد
و خدا به من فرصتهایی داد تا از آنها بهره ببرم.
من هیچ کدام از چیزهایی را که از خدا خواستم، دریافت نکردم
ولی به همه چیزهایی که نیاز داشتم، رسیدم

روزی سنگ تراشی كه از كار خود ناراضی بود و احساس حقارت می كرد، از نزدیكی خانه بازرگانی رد می شد در باز بود و او خانه مجلل، باغ و نوكران بازرگان را دید و به حال خود غبطه خورد و با خود گفت: این بازرگان چقدر قدرتمند است و آرزو كرد مانند بازرگان باشد.
در یك لحظه، او تبدیل به بازرگانی با جاه و جلال شد. تا مدت ها فكر می كرد كه از همه قدرتمندتر است. تا این كه یك روز حاكم شهر از آنجا عبور كرد، او دید كه همه مردم به حاكم احترام می گذارند حتی بازرگان.
مرد با خودش فكر كرد: كاش من هم یك حاكم بودم، آن وقت از همه قوی‌تر می‌شدم. در همان لحظه او تبدیل به حاكم مقتدر شهر شد. در حالی كه روی تخت‌روانی نشسته بود همه مردم به او تعظیم می‌كردند. احساس كرد كه نور خورشید او را می‌آزارد و با خودش فكر كرد كه خورشید چقدر قدرتمند است. او آرزو كرد كه خورشید باشد و تبدیل به خورشید شد و با تمام نیرو سعی كرد كه به زمین بتابد و آن را گرم كند.
پس از مدتی ابری بزرگ و سیاه آمد و جلوی تابش او را گرفت. پس با خود اندیشید كه نیروی ابر از خورشید بیشتر است، و تبدیل به ابری بزرگ شد. كمی نگذشته بود كه بادی آمد و او را به این طرف و آن طرف هل داد.
این بار آرزو كرد كه باد شود و تبدیل به باد شد ولی وقتی به نزدیكی صخره سنگی رسید دیگر قدرت تكان دادن صخره را نداشت با خود گفت كه قوی ترین چیز در دنیا، صخره سنگ است و تبدیل به سنگی بزرگ و عظیم شد.
همان طور كه با غرور ایستاده بود. ناگهان صدایی شنید و احساس كرد كه دارد خرد می‌شود. نگاهی به پایین انداخت و سنگ‌تراشی را دید كه با چكش و قلم به جان او افتاده است.